Budowa korka

Korek jest nazwą potocznie nadaną tkance korkowej formowanej przez drzewa dębów korkowych. Jest to tkanka roślinna zbudowana z martwych mikrokomórek o wyglądzie czternastościennych wielościanów, z przestrzeniami międzykomórkowymi całkowicie wypełnionymi gazową mieszaniną o składzie prawie identycznym jak powietrze. Jeden cm3 tkanki korkowej zawiera ponad 40 milionów takich czternastościennych komórek.

Materiał, z którego zbudowana jest komórka, to:

• 45% suberyny,
• 27% lignin,
• 12% celulozy i polysacharydów,
• 6% taniny,
• 5% wosku
• oraz 5% innych substancji.

Surowiec korkowy jest dość zróżnicowany, a skala tej różnorodności jest szeroka i uzależniona od różnych czynników wpływających na drzewo przez cały okres jego życia. Wpływ tych czynników można zaobserwować w warstwach kory korkowej podobnie jak w przekroju pnia drzewa.

Można wyróżnić trzy rodzaje tkanki korkowej w całym cyklu życia dębu korkowego.

Virgin - korek dziewiczy, jest to tkanka uzyskana z pierwszego okorowania.

Ma nieregularną strukturę.

Za przyrost kolejnej warstwy korka odpowiadają komórki peryferyjne, które stają się żywe, ulegają podziałowi (wzrostowi) i dają początek warstwie tworzącej w końcu korek . Warstwa ta to phellogen. Można powiedzieć, że warstwa ta uzyskuje swoją własną tożsamość pod warstwą komórek obumarłych, tworząc kolejne milimetry przyrostu. Po pierwszym okorowaniu (gdy drzewo ma ok. 25-30 lat) nowy phellogen wkrótce zaczyna generować kolejną warstwę korka. Po kolejnych 9 latach powstaje warstwa:

Secondary cork - to pierwsza warstwa w procesie reprodukcji, jest grubsza i bardziej płaska niż virgin.

Najlepszą warstwą do celów produkcyjnych jest:

Amadia - o największej miąższości, grubości i o najbardziej regularnej strukturze. Wiek drzewa osiąga wtedy ok. 45-50 lat. Z każdym następnym okorowaniem grubość i jakość kory korkowej rośnie. Procesy okorowania można przeprowadzać nawet do 150 roku życia dębu korkowego